Idioci

Kochamy filmy, które mówią o czymś. Żadne błahe tematy, żadne nic nie znaczące sytuacje, które mają nam jedynie poprawić humor, ale nie uczą nas niczego i nie zostają w pamięci na dłużej niż do następnego wieczoru.

Mam w sobie idiotę. Po tym filmie nie boję się tego przyznać. Idiota, który czasem ucieka przed normalnością, który dotyka każdego dnia z uśmiechem na twarzy i cieszy się chwilą, biorąc to, co życie daje. W świecie, gdzie każdy goni za czasem, gdzie ten czas to pieniądz i gdzie ten pieniądz zdominował całkowicie nasze myślenie i zawładnął nami. Jesteśmy odrętwiali. Bez duszy. Jesteśmy nudni, mdli, nieciekawi, bezbarwni.

Von Trier nie wyśmiewa niepełnosprawnych. Pokazuje, jak bardzo oni potrafią żyć. To normalność jest tu chora i niemile widziana. Normalność jest śmieszna, sztuczna i nieprawdziwa. Oni żyją. My jedynie jesteśmy.